OSTEOPATIA i TERAPIA MANUALNA

Osteopatia to gałąź medycyny, która ma na celu przywrócenie równowagi strukturalnej w organizmie człowieka. Obejmuje metody terapii układu mięśniowo-szkieletowego, trzewnego oraz czaszkowo-krzyżowego

Terapia manualna jest leczniczym zabiegiem manualnym, czyli wykonywanym za pomocą rąk. Zajmuje się ręcznym badaniem i leczeniem zaburzeń czynności różnych struktur układu ruchu (stawów, więzadeł, mięśni), a w szczególności kręgosłupa.

Dzięki rozbudowanemu schematowi badania osteopata jest w stanie za pomocą szczegółowego wywiadu i badania odnaleźć zaburzone struktury, stwierdzić stopień ich uszkodzenia oraz przeanalizować mechanizmy pojawienia się dolegliwości. Tym samym stawia hipotezę zaburzenia strukturalnego u pacjenta. Przyczyna dolegliwości leży często w dysproporcji pomiędzy możliwościami tkanki do przyjmowania obciążenia, a jej rzeczywistym obciążaniem.


MOBILIZACJE STAWOWE WG MULLIGANA

Atutem koncepcji Mulligana jest bezbolesność wykonywania terapii, co zapewnia komfort i bezpieczeństwo zarówno pacjenta, jak i terapeuty. Pacjent nie jest biernie poddawany terapii, lecz aktywnie w niej uczestniczy. 

 

TERAPIA WISCERALNA

 

ROZLUŹNIANIE MIĘŚNIOWO-POWIĘZIOWE

Techniki rozluźniania mięśniowo-powięziowego są jednymi z najnowszych metod terapeutycznych w medycynie manualnej. Koncentrują się one na pracy z systemem mięśniowo-powięziowym. Techniki te poprawiają wewnętrzną ruchomość tkanek miękkich, szczególnie powięzi. Żywa tkanka posiada wewnętrzną zdolność do poruszania się, będącą rezultatem rytmicznych zmian zachodzących w tonusie mięśni i wewnętrznych rytmach ciała (skurcze naczyń krwionośnych, ruchy jelit, oddychanie, skurcze mięśni, ruchy gałek ocznych itp.). Aktywacja sił w technikach MR odbywa się w sposób bezpośredni i pośredni. Są one zarówno pochodzenia wewnętrznego jak i zewnętrznego. Siły wewnętrzne wiążą się z fizjologicznymi ruchami żywej tkanki wymienionymi wyżej. Siły zewnętrzne związane są z dostarczaniem energii mechanicznej wywieranej przez terapeutę poprzez nacisk, trakcję, skręcanie, rozciąganie, które w odpowiedni sposób wpływają na tkankę miękką, zmieniając jej właściwości biomechaniczne oraz wywołując reakcje odruchowe. Łączy je główny cel medycyny manualnej, jakim jest osiągnięcie symetrycznego, bezbólowego zakresu ruchu systemu mięśniowo-szkieletowego.

 

MANIPULACJA POWIĘZI (FASCIAL MANIPULATION)

Jest metodą terapii manualnej o bardzo dużej skuteczności w zwalczaniu dolegliwości bólowych (a także innych objawów) układu ruchu. Twórcą metody jest włoski fizjoterapeuta Luigi Stecco, który w oparciu o anatomię i fizjologię oraz na podstawie tysięcy przeprowadzonych zabiegów opracował ten innowacyjny system terapeutyczny. Znaczny wkład w rozwój metody mają córka autora dr Carla Stecco oraz syn dr Antonio Stecco.

Metoda ta koncentruje się na powięzi mięśniowo-szkieletowej, pozwalając na zidentyfikowanie specyficznie zlokalizowanych stref powięzi łączących się z określonymi zaburzeniami ruchomości. Metoda ta proponuje całościowe omówienie systemu powięziowego, począwszy od rozwoju embrionalnego, przez jego budowę fizjologiczną po rolę w propriocepcji. Szczegółowo opracowane modele biomechaniczne pomagają w wyborze konkretnych punktów wymagających leczenia, po wcześniejszym ustaleniu który ruch jest bolesny i ograniczony. Dzięki zastosowaniu odpowiedniej manipulacji bądź mobilizacji konkretnej strefy powięziowej następuje przywrócenie ruchomości i w konsekwencji zmniejszenie bólu.

 

NEUROMOBILIZACJE

Sposoby wprowadzania napięć do nerwów długich, zawartości kanału kręgowego i pnia współczulnego. Neuromobilizacje mięśni, skóry, narządów trzewnych, splotów przedkręgowych, wreszcie mózgowia i nerwów czaszkowych. Neuromobilizacje pozwalają na dostrzeżenie walczącego z chorobą organizmu w innej perspektywie - zmian ciśnienia tkankowego i pojawiającego się ucisku w miejscu uszkodzenia, a także w tkankach i narządach nadmiernie aktywnych w dążeniu do równowagi homeostatycznej. Zrozumienie takich przyczynowo-skutkowych zależności, leżących u podłoża prawie każdej dolegliwości, ułatwia wczesne odnajdywanie niesprawnych tkanek (zmienionych strukturalnie bądź tylko czynnościowo) oraz prowadzenie efektywnej terapii.

 

TECHNIKI ROZLUŹNIANIA POZYCYJNEGO

Metode tą można przyrównać do nieinwazyjnych i biernych sposobów leczenia, których zastosowanie stwarza warunki do pojawienia się korzystnej zmiany, ale jej nie wymusza. Mimo że techniki te należy do bardzo delikatnych form leczenia, ich wykorzystania przez osteopatów w codziennej praktyce wskazuje na wysoką skuteczność terapeutyczną. Gdy wykonana technika jest dobrana w sposób właściwy, w organizmie dochodzi do wywołania takiej odpowiedzi adaptacyjnej, dzięki której poprawia się funkcja i powstaje oczekiwany efekt terapeutyczny.  

 

TECHNIKI AKTYWNEGO ROZLUŹNIANIA

Metoda ta to techniki koncentrujące swoją uwagę na likwidowaniu nieprawidłowości w obrębie tkanki miękkiej, takich jak: zrost, sklejenie, nadmierny tonus mięśniowy, przykurcz mięśniowy lub łącznotkankowy.

 
 

Reha IBIS Gabinet Fizjoterapii i Terapii Manualnej

ul. Tarnowska 24, 33-170 Tuchów

Zapraszamy:     wtorek - piątek: 10 - 20     sobota: 8 - 14

tel. 511 24 24 20 lub 608 40 96 40